Son yıllarda hangi konu gündeme gelse benzer bir yorum duyuyoruz: “Bu Z kuşağı da her şeye karşı.” İş hayatından siyasete, eğitimden aile ilişkilerine kadar pek çok alanda gençlerin itirazları dikkat çekiyor. Peki gerçekten Z kuşağı her şeye karşı mı, yoksa biz onların sesini yanlış mı okuyoruz?
Öncelikle şunu kabul etmek gerekiyor: Z kuşağı, kendilerinden önceki nesillerden çok farklı koşullarda büyüdü. İnternetin olmadığı bir dünyayı hiç görmediler. Bilgiye ulaşmak için kütüphane rafları arasında saatler geçirmek yerine birkaç saniyede dünyanın dört bir yanındaki görüşlere erişebiliyorlar. Bu durum onları daha sorgulayıcı hale getiriyor.
Önceki kuşaklar için otorite çoğu zaman tartışılmazdı. Öğretmen ne dediyse doğru, patron ne söylediyse uygulanması gereken kuraldı. Z kuşağı ise "Neden?" sorusunu sormaktan çekinmiyor. Aslında çoğu zaman karşı çıktıkları şey kuralların kendisi değil; kuralların gerekçesiz olması.
Bir iş yerinde genç çalışanların esnek çalışma talep etmesi, onların çalışmak istemediği anlamına gelmiyor. Sadece hayatı işten ibaret görmüyorlar. Bir üniversite öğrencisinin eğitim sistemini eleştirmesi de eğitime karşı olduğu anlamına gelmiyor. Daha iyi bir sistem talep ediyor olabilir. Kısacası itirazın kendisini tembellik ya da saygısızlık olarak yorumlamak kolaycı bir yaklaşım.
Bununla birlikte Z kuşağının sürekli değişen dünyada büyümesinin de etkisi büyük. Ekonomik krizler, iklim değişikliği, savaşlar, teknolojik dönüşüm ve belirsizlikler onların hayatının doğal parçaları haline geldi. Böyle bir ortamda gençlerin mevcut düzeni sorgulaması şaşırtıcı değil. Çünkü kendilerine vaat edilen birçok şeyin artık garanti olmadığını görüyorlar.
Ancak madalyonun diğer yüzü de var. Sürekli eleştirmek, sürekli eksik aramak ve hiçbir şeyi yeterli bulmamak zaman zaman yapıcı çözümlerin önüne geçebiliyor. Her şeye mesafeli yaklaşan bir kuşak, bazen hiçbir şeye tam anlamıyla bağlanamama riskiyle de karşı karşıya kalıyor. Eleştiri kadar sorumluluk almak da önem taşıyor.
Belki de asıl mesele, Z kuşağının her şeye karşı olması değil. Onlar, kendilerine sunulan her şeyi sorgusuz kabul etmeye karşılar. Bu durum bazılarını rahatsız edebilir. Fakat tarih boyunca değişimlerin önemli bir kısmı da tam olarak bu sorgulama cesaretinden doğmuştur…
Dolayısıyla "Z kuşağı neden her şeye karşı?" sorusunu sormak yerine, belki de şu soruyu sormalıyız: Onların karşı çıktığı şeylerde gerçekten hiç haklılık payı yok mu?
Çünkü bazen itiraz etmek, yıkmak için değil; daha iyisini kurmak için yapılır.