Bir insan kendini anlatmaya “Ben normalde çok sakinim ama…” diye başlayıp burcunu söylüyorsa, bilin ki konu kapanmıştır. Sinirlendiysek Koç, inatçıysak Boğa, duygulandıysak Balık devreye girer. Burçlar, adeta hayatın resmi mazeret defteri gibi.
Aslında çoğumuz burçlara “inanmıyoruz”. Ama ne hikmetse burç yorumu okurken sesimiz kısılır, gözümüz satırlarda gezinir. “Bugün duygusal dalgalanmalar yaşayabilirsiniz” yazıyorsa, gün boyu içimizde bir dalga ararız. Bulamazsak bile biraz alınganlık yapacak bir sebep mutlaka çıkar.
Burçlar bazen bizi bizden iyi tanıyormuş gibi hissettirir. Çünkü söyledikleri şeyler genelde tanıdıktır: Arada sinirlenirsin, bazen içine kapanırsın, bazen de fazla düşünürsün. Ee zaten insan olmak biraz da bunlar değil mi? Ama iş burçtan gelince daha inandırıcı olur, daha havalı durur.
Yalnız burçlara fazla kaptırınca iş karışıyor. Kırıcı davrandık mı “Ben buyum”, geç kaldık mı “Zaman algım yok, İkizler’im”, sorumluluk almadık mı “Özgür ruhluyum” deyip sıyrılıyoruz. Oysa burçlar karakteri anlatabilir ama terbiyeyi açıklayamaz.
Sonuçta burçlar eğlenceli, sohbetlik, biraz da kendimizi ti’ye alma bahanesi. Gökyüzü bize eşlik edebilir ama hayatın faturası hâlâ bize kesiliyor. Yıldızlar konuşur, biz karar veririz.